بریده ای از یک یادداشت در حال تکمیل؛

 انقلاب اسلامی و بازیهای مجازی

🔺مواجه نهادها و دستگاهها با پروسه تهاجمی بازی ها، کنش منفعالانه و کپی کردن سناریوهای بازی¬های غربی و تبدیل کاراکترهای بیگانه به بدلهای بومی آن است. گویا از دید آنها، مسئله و چالش پیش رو، اسامی، شخصیتها و نژاد این کاراکترهاست نه نوع سناریو و اهداف پشت پرده آنها. از این رو با مشاهده اکثر بازیهای داخلی (البته نه همه آنها) شاهد همان فضای خشونت آمیز حاکم بر بازی هستیم. بعد از گذشت چهار دهه از انقلاب اسلامی در ایران بد نیست که متخصصین بازی سازی و جامعه نخبگانی کشور بر روی این مسئله که مولفه های بازی تراز در بستر انقلاب اسلامی و با توجه به فرهنگ اسلامی ایرانی چیست، تأمل بیشتری کنند.

🔺درست است که جذابیت و هیجان دو عامل مهم در اقبال و مورد توجه قرار گرفتن یک بازی محسوب می-گردند، اما سوال اینجاست که این جذابیت و هیجان از چه ماهیتی باید برخوردار باشد؟  آیا صرفا برای تجارت و فروش بیشتر و رقابت با بازی های غربی می توان که از هرنوع هیجان و جذابیتی بهره برد؟ نگارنده به این حقیقت واقف است که ذائقه مخاطب ایرانی به وسیله هیجانات و جذابیتهای غالبا مخربِ وارداتی غربی بواسطه این گونه بازی ها مسموم گشته و برای ارضاء این ذائقه مسموم راهی هر کوی و برزنی می شود و اگر این مخدرهای جذاب و هیجان انگیز توسط شرکتهای داخلی به او داده نشود متوسل به نسخه¬های خارجی آن می گردد، در نتیجه سودهای سرشاری نصیب شرکتهای خارجی می گردد. اما آیا این ادله باعث می شود که فکری به حال ذائقه بیمار مخاطبین نکرد؟ بلکه با این توجیه ما نیز همان سموم مهلکی را که غربی¬ها بنابر اهداف استعماریشان به مخاطبین جوامع هدف تزریق می کنند، با دست خویش به کودکان، نوجوانان و جوانان جامعه خود تزریق کنیم. فرض مذکور همانند آن است که بجای چاره اندیشی جهت رفع اعتیاد و سالم سازی ذائقه معتاد به مواد مخدر، به وی مواد مخدر لازمش را برسانیم با این توجیه که اگر از ما تهیه نکند به فروشنده های خارجی رجوع می کند! آن توجیه نیز همانقدر باطل است که این.

🔺براساس آنچه که تا به حال بیان گشت، راه حل را باید در تأمل، بازتعریف و تدقیق در سه گزاره «هدف، آموزش، کیفیت» جستجو کرد. احتیاج هست که کارشناسان فن بازی ها و نخبگان کشور این سه گزاره را در مواجهه با بازی¬ها و در بستر انقلاب اسلامی و اهداف و آرمانهای آن بازخوانی و بازتعریف کنند. به سخن دیگر، برای برون رفت از وضع کنونی بازی ها و تسلط بر بازار بازی با توجه به ذائقه مخاطب بومی خویش، قبل از هر تولیدی باید به یک سری سوالات کلیدی پاسخ شفاف داده شود و تولیدات نیز در امتداد آن سوالات و پاسخ ها صورت گیرد. سوالاتی از این قبیل: هدف از یک بازی در بستر انقلاب اسلامی چیست؟ محتوای یک بازی باید چه سنخیتی با فرهنگ اسلامی و ایرانی ما داشته باشد؟ مولفه¬های بازی تراز انقلاب اسلامی چیست؟ چه آموزشهایی در راستای تغییر و اصلاح ذائقه مسموم شده مخاطب ایرانی مورد نیاز است؟ آموزش ها در چه سطوحی انجام گیرد؟ عملکرد دستگاههای مربوطه در پروسه آموزش و تغییر ذائقه چگونه باید باشد؟ و در نهایت کیفیت مورد انتظار از یک بازی در رقابت با حریفهای بیگانه اش چگونه باید باشد؟

✅به اندیشه نو بپیوندید:
https://t.me/joinchat/AAAAAENWPSVHv0c7kJJQVw

منتشرشده توسط

داود موذنیان

مقالات و یادداشتهای یک طلبه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.